آموزشِ بایدهاو نبایدهای مسائل زناشویی

مي خواهم با تو زندگي كنم

آيا كنترل زندگي زناشويي خود را از دست داده‌ايد؟ آيا درباره اين مسئله با خود فكر كرده‌ايد كه براي حفظ زندگي‌ام چه كاري مي‌توانم انجام دهم؟به شما مژده مي‌دهم كه براي ممانعت از طلاق راه‌حل‌هايي وجود دارد كه براي حفظ زندگي‌تان به شما كمك مي‌كند.

 اولين كاري كه بايد انجام دهيد اين است كه خونسرد باشيد و شرايط خود را ارزيابي كنيد. درباره راه‌حل‌هايي فكر كنيد كه ممكن است در مشكلات رايج زندگي زناشويي شما تأثير داشته باشند. اين مثل معروف كه مي‌گويد «در و تخته با هم جورند» مثلي درست و بجاست. زماني كه همسرتان اشتباهي مرتكب مي‌شود، شما هم به همان اندازه مقصر هستيد. با اينكه عقيده داريد همسرتان مسبب ايجاد مشكلات است، عكس‌العمل شما نيز عامل ديگري براي به‌وجود آمدن آن مسئله است.

 رفتارها و گفتارهاي منفي تنها به ضرر شما خواهد بود. به‌منظور جلوگيري از طلاق و حفظ زندگي‌تان، بايد از واكنش نشان دادن به رفتارهاي همسرتان بپرهيزيد و دست به انجام اقدامات ضروري كه زندگي شما را به حالت اول بازمي‌گرداند، بزنيد. با وجود اين دلايل، انتقاد از روي عصبانيت هم فقط اوضاع را بدتر مي‌كند.

 تغيير برخورد و رفتار كمك زيادي در مانع شدن از پايان يافتن زندگي زناشويي به شما مي‌كند. عواطف و احساسات شما در برابر همسرتان مطابق با رفتار شما با اوست و احساسات همسرتان در برابر شما براساس رفتاري است كه او با شما دارد. آيا تا به حال با ديگران با عشق، مهرباني و روش‌هاي متعهدانه برخورد كرده‌ايد؟ شما نمي‌توانيد چگونگي تفكرات و احساسات همسرتان را كنترل كنيد، اما مي‌توانيد واكنش‌هاي خود را نسبت به همسرتان تغيير دهيد. يادتان باشد تنها كسي كه مي‌توانيد بر او كنترل داشته باشيد، فقط خودتان هستيد.

 اغلب، زندگي زناشويي به‌دليل گرفتاري‌هاي زن، نظير كار، فرزندان و مسئوليت‌هاي روزانه در نگهداري خانواده، تازگي خود را از دست مي‌دهد و باعث بي‌توجهي به روابط زناشويي مي‌شود. وقتي رابطه‌اي به اين نقطه مي‌رسد،به‌ راحتي از همسر خود دلسرد مي‌شويد و اجازه مي‌دهيد تا هر چيز پراهميت ديگري در زندگي جاي همسر و زندگي زناشويي‌تان را بگيرد. همچنين، در زندگي‌هايي كه به اين مرحله رسيده باشند، احتمال جدايي زوج‌ها بيشتر است.

 براي همسر خود وقت بگذاريد. بنشينيد و درباره مسائلي كه اتفاق افتاده به‌طور طبيعي صحبت كنيد. درباره آنچه از زندگي مشتركتان مي‌خواهيد و به آن نياز داريد و آنچه عقيده داريد باعث مشكلات مي‌شوند، گفت‌وگو كنيد. گفت‌وگو كردن، مشاجره كردن و متهم كردن نيست.

 بيشتر مشكلات ريشه در روابط بد يا عدم‌ارتباط دارند، به همين دليل، بيشتر اوقات در زندگي مشترك وقتي يكي حرف طلاق را به ميان مي‌آورد، طرف مقابل كاملا غافلگير مي‌شود

 به همان اندازه كه انسان‌ها دستخوش تغيير مي‌شوند، زندگي زناشويي نيز دائما تغيير مي‌كند. به‌منظور حفظ زندگي مشتركتان بايد دلايلي كه باعث رسيدن به مرحله جدايي شده است را به درستي مورد ارزيابي قرار دهيد؛ مشكل هر چه باشد، اميدي براي حفظ زندگي وجود دارد.

 اين رهنمودها در صورتي قادر خواهند بود در آغاز مسيري براي حفظ زندگي زناشويي به شما كمك كنند كه خود شما هم براي ممانعت از طلاق مصمم باشيد و شما در اين راه، نياز به طرحي قابل اطمينان خواهيد داشت.

 «آيا براي نجات زندگي زناشويي اميدي هست؟» با بازديد از هر محكمه‌اي كه مربوط به طلاق يا ازدواج است، سؤال بالا براي شما پيش مي‌آيد. وقتي در بحبوحه پريشاني و ناراحتي قرار مي‌گيريد، گاهي يافتن يك راه‌حل، دشوار خواهد بود. اما پاسخ اين سؤال اين است كه «بله، در بيشتر موارد براي نجات زندگي اميدي هست».بيشتر مشكلات ريشه در روابط بد يا عدم‌ارتباط دارند، به همين دليل، بيشتر اوقات در زندگي مشترك وقتي يكي حرف طلاق را به ميان مي‌آورد، طرف مقابل كاملا غافلگير مي‌شود.

 آيا تا به حال به مشكلي جزئي اجازه داده‌ايد كه آن‌قدر بزرگ شود كه شما در برابر آن عكس‌العملي جدي نشان دهيد؟ حتي اگر مشكلات زندگي بيش از حد بزرگ شده باشند هم هنوز اميدي براي نجات زندگي مشترك وجود دارد، به شرط آنكه براي حل‌ مشكلات از ديگران كمك بگيريد.

كمك كنيد تا زندگي‌ام را حفظ كنم

اگر دريابيد كه زندگي زناشويي‌تان در حال از دست رفتن است و آخرين چيزي كه شما مي‌خواهيد طلاق است، چه كاري مي‌توانيد انجام دهيد؟ مي‌خواهم بدانيد كه اميدي هست. بسياري از زندگي‌هاي زناشويي، فقط به خاطر اينكه زوجين مي‌خواهند خود را مصمم‌تر از ديگري نشان دهند، به طرز وخيمي به شكست مي‌انجامد و پايان مي‌پذيرد.

 اين پرسش‌ها را از خود بپرسيد:

 آيا رابطه‌اي درست برقرار مي‌كنيد؟

 تنها تصميمي كه در ميان مسائلي كه زندگي مشترك شما را تهديد مي‌كند، هرگز نمي‌توانيد آن را عملي كنيد، فارغ شدن از برقراري ارتباطي تأثيرگذار است؛ ارتباطي نه با مجادله و تهديد، بلكه با درست گفت‌وگو كردن. يك ارتباط حقيقي تقريبا هميشه در زندگي‌هاي مشتركي كه آشفته هستند، از بين مي‌رود.

 آيا به همسر خود احترام مي‌گذاريد؟

 هميشه بين زوج‌هاي موفق احترام متقابل وجود دارد. رفتارهاي پر از نفرت و تعبيرات كوته نظرانه پر شور، باعث اهانت به همسر و ويران كردن عشق مي‌شود. شما نمي‌توانيد بي‌احترامي‌كردن‌هاي خود را مخفي كنيد زيرا اين مسئله از سخنان و رفتارهايتان آشكار مي‌شود.در اين زمان همسرتان نسبت به شما احساس يأس مي‌كند و هيچ كاري درست پيش نمي‌رود؛ بدون احترام متقابل زندگي زناشويي سالمي نخواهيد داشت.

به چه ميزان متعهد هستيد؟

 كار، دوستان، سرگرمي‌ها، كارهاي خانه، خانواده گسترده، همه و همه ليستي از مواردي است كه براي افراد متعهد اهميت دارد. در رأس اين ليست بايد زندگي زناشويي شما قرار بگيرد. دقت كنيد كه اجازه ندهيد كسي يا چيز ديگري قبل از زندگي زناشويي‌تان بيايد.

 از مشكلات دوري نكنيد.

 هر چه بيشتر از مشكلات دوري كنيد، زندگي زناشويي‌تان بيش از پيش آسيب خواهد ديد. زندگي‌هاي مشتركي كه در نقطه شكست قرار دارند، همين حالا به يك طرح عملياتي نياز دارند. به‌منظور حفظ زندگي، شما به طرحي نياز داريد كه اجازه درك مشكلات و تمركز بر بازيابي عشق و تعهد را كه سابق بر اين جزئي از زندگي مشترك شما بوده، بدهد.

 بسياري از زندگي‌هاي زناشويي، فقط به خاطر اينكه زوجين مي‌خواهند خود را مصمم‌تر از ديگري نشان دهند، به طرز وخيمي به شكست مي‌انجامد و پايان مي‌پذيرد

 بياموزيد چگونه طرحي اثبات‌شده را به فعل دربياوريد و براي نجات زندگي مشترك خود بار ديگر به همسرتان بپيونديد؛ شما، همسرتان و زندگي مشتركتان شايستگي آن را داريد 

طبق آمارها، نيمي از ازدواج‌ها در 7سال اول زندگي مشترك پايان مي‌پذيرد؛ اين بدين معناست كه نيمي از آنها به زندگي ادامه مي‌دهند. آيا زندگي شما هم تداوم خواهد داشت؟

او طلاق مي‌خواهد، اما من نه 

همسرتان به شما گفته كه مي‌خواهد از شما جدا شود و شما را دچار سردرگمي كرده است. شما خواهان طلاق نيستيد ولي نمي‌دانيد چه اقدامي كنيد. در دل احساس درد و رنج زيادي داريد، نه مي‌توانيد چيزي بخوريد و نه مي‌توانيد بخوابيد؛ حقيقت اين است كه شما آشكارا از انجام هر كاري ناتوان مي‌شويد.

در درجه اول، سعي كنيد خونسردي خود را حفظ كنيد و شرايط عادي را به زندگي خود بازگردانيد؛ شما به قرار گرفتن در يك وضعيت فكري مناسب، به‌منظور نجات زندگي‌تان از طلاق، نيازمنديد.در درجه دوم، نبايد تسليم شويد.

اگر تا به حال عشقي در زندگي مشتركتان وجود داشته، اين ارزش جنگيدن را دارد.براي پيدا كردن راهي براي حفظ زندگي، مسير همواري در پيش رو نداريم، اما هر تلاش با نفوذي در درازمدت مطمئنا شايسته زندگي زناشويي است.

منبع: همشهري آنلاين

پیش از قهر، آشتی کن!

اختلاف نظر، اختلاف رأی و عقیده، همه جا وجود دارد و انکار هم نمی شود، بین هر دسته و اجتماعی با هر شیوه و طرز فکر و عقیده ای، بالأخره یک سری اختلافات وجود دارد یا به وجود می آید .

چند صباحی این اختلافات، ذهن و وقت دو طرف را به خود معطوف و مشغول می دارد؛ تلاش های منفی، برداشت و قضاوت، گاه مغرضانه، جملات دردآور و تأسف بار و سرانجام، یک اتفاق، ما را بر سر یک میز می نشاند. دو طرف دعوا (دو نفر، دو حزب، دو طرز فکر، دو گروه و حتی دو کشور) چندین و چندبار می نشینند، به حرف هم گوش می دهند، دلیل و برهان برای رد دیگری و اثبات خویش ارائه می دهند (یک حرف مشترک با دو برداشت کاملاً متضاد) کمی گلایه، کمی چاشنی عذرخواهی و سرانجام، پس از کشمکشی کاملاً آرام و دلپذیر، این مجادله، سوءتفاهم یا اختلاف، ختم به خیر می شود.

 بیایید پیش از قهر، آشتی کنیم تا نیازی به قهر نباشد.

بیایید پیش از هر کاری، بنشینیم، آرام و معقول به حرف هم گوش فرادهیم، برای اثبات و یا رد عقاید طرفین، دلیل و برهان بیاوریم، پیشاپیش برای مشکلات ریز و درشت غیرقابل پیش بینی، از هم عذرخواهی کنیم و در یک کلام، آماده ی آشتی و همراهی شویم. این جا دیگر به فرمول زشت قهر، نیازی نیست چراکه قبلاً آشتی کرده ایم و چون در سلسله مراتب وجودی، قهر پیش از آشتی ست، نوبت به قهر نخواهد رسید.

 آشتی بدون قهر، یعنی کاری که قراراست بعدها با هزاران خواهش، التماس و انواع و اقسام واسطه ها در یک محیط سراسر خجلت و شرم انجامش دهیم، بیایید صاف و پوست کنده، روبه روی هم بنشینیم و مشکل را پیش از بروز، حل کنیم. می شود سخت نگیرید، حتماً ممکن است پیش از قهر، آشتی کرد.

منبع: سیمرغ

امان از سکوت مردانه

 ممکن است همسرتان در جمع های خانوادگی کم صحبت کند و یا بعد از برگشتن از محل کار توضیحی از کار روزانه و اتفاقاتی که افتاده ندهد و در مقابل سوال و اعتراض شما به اتاقی رفته، در را به روی خویش ببندد.

 می‌خواهم موضوعی را بگویم كه شاید بسیاری از خانم‌ها نشنیده باشند. بهتر است بی‌پرده بگویم اینكه آقایان بر خلاف تصور خانم‌ها چندان هم كم حرف نیستند. بسیاری از زنان تصور می‌كنند كه همسرانشان قوی ولی خیلی كم حرفند. در واقع خانم‌ها در شگفتند كه این همسران قوی چرا درباره احساسات و افكار خود چیزی نمی گویند یا به‌ اصطلاح همه اش توی خودشان هستند.

 اما، واقعیت این است كه مردان هم دوست دارند در باره امید‌ها و آرزو‌ها، ترس‌ها و افكار، احساسات و عواطف خود حرف بزنند. شما سعی می‌كنید ساعتی را با همسرتان و به دور از جار وجنجال بچه‌ها تنها بمانید به آن امید كه شاید كمی هم در باره خودتان و زندگی مشتركتان با هم گفتگو داشته باشید اما، غالبا مثل مجسمه ابوالهول ساكت می‌ماند.

 آن وقت است كه از خودتان می‌پرسید: چی شده؟ چرا چشم از تلویزیون بر نمی دارد؟ چرا از خودش، روابطمان یا مسائل و مشكلات مالی كه داریم حرفی نمی‌زند؟ چرا به سر و وضع خانه نمی‌رسد؟ چرا نمی تواند 10 دقیقه، فقط 10 دقیقه، از خودش، كارهاش و از خودمان برایم بگوید؟!

 در واقع، از هر 5 زن، یكی از اینكه همسرش با او ارتباط كلامی خوبی ندارد، گله مند است. 30 در صد آقایان هم مهم‌ترین دلیل اختلاف در زندگی مشتركشان را، ناتوانی آنان در ایجاد ارتباط كلامی با همسرانشان می‌دانند. به راستی چرا؟

 پاسخ این است: حتی مردانی كه علاقه‌مندند در باره احساسات و عواطف و خواسته‌های خود با همسرانشان حرف بزنند یا درد دل كنند؛ یعنی با آنها رابطه كلامی برقرار كنند، این را كاری ساده و راحت نمی بینند.

 دلا یلی وجود دارد كه باعث می ‌شود مردان به جای بیان احساسات خود لب فرو بندند؛ ممکن است کم حرفی همسرتان ناشی از عوامل زیر باشد:

 محصول فرهنگ خانواده ای است که در آن افراد خانواده کمتر ارتباط برقرار می کردند.

 تجربه مثبت از گفتگو با همسر خود ندارد. زنان، همیشه در صحبت كردن گوی سبقت را از دیگران می‌ربایند. البته، آقایان این را به‌خوبی می‌دانند؛ ونیز می دانند كه بیش از یک سوم زنان عقیده دارند كه مردها به‌ كلی نمی توانند با همسرانشان رابطه كلامی خوبی بر قرار كنند و قادر به درک آنان نیستند و نتیجه اینكه، مردها از حرف زدن خیلی می‌ترسند؛ چون اگر ضمن صحبت اشتباه كنند، دچار درد سر می‌شوند.

زن در ایجاد فضای گرم و صمیمی در ارتباط با شوهر نقش بسزایی دارد. در چنین فضایی است که شوهر با احساس آرامش، عظمت و بزرگی، به راحتی با همسر خود ارتباط برقرار می کند و زن نیز از نظر روحی ارضای کامل می شود

 زن از شوهرش بیش از اندازه انتظار دارد. مرد‌ها در خانه نیاز به آرامش دارند؛ از نظر یك زن، وقتی مرد قدم به خانه می‌گذارد باید از سیر تا پیاز همه آنچه را كه طی روز در بیرون از خانه برایش اتفاق افتاده با همسرش در میان بگذارد. بنا براین، وقتی مرد از محیط كاری پر تنش به خانه بر می‌گردد و با همسری روبرو می شود كه انتظار دارد با او وارد یك بحث جدی بشود، تنها یك راه برایش می‌ماند؛ گریز از ورود به بحث و البته گاهی اوقات هم برعكس تسلیم می شود. مرد‌ها دوست ندارند در تنگنا قرار گیرند و مثل یک شاهد عینی یا مجرم از سوی همسر خود زیر بمباران سؤال قرار گیرند. وقتی زن از همسرش می خواهد كه بیشتر با او به گفتگو بنشیند و مرد در مقابل این خواست همسرش مثل گذشته بر خورد می كند، اختلافات آنها بالا می‌گیرد.

 احساس می کند حرف اساسی ندارد و اگر حرف بزند کوچک می شود. چرا که مردها كمی وحشتزده هستند؛ بی‌تردید، زنان در ایجاد رابطه با دیگران مهارت بسیار دارند.

زنان معمولا بعداز نوشیدن یكی دو فنجان چای و كمی گپ زدن، شروع به پرسش می‌كنند؛ با تمام انرژی حرف می‌زنند؛ از همه چیز سر در می‌آورند؛ از هر دری سخن می‌گویند؛ و در این كار چنان استادانه عمل می‌كنند و تمامی مهارت‌ها و ترفند‌های خود را به‌كار می برند كه همواره و در بسیاری از مواقع سر رشته كلام را در دست می‌گیرند.

با توجه به علل فوق، زن در ایجاد فضای گرم و صمیمی در ارتباط با شوهر نقش بسزایی دارد. در چنین فضایی است که شوهر با احساس آرامش، عظمت و بزرگی، به راحتی با همسر خود ارتباط برقرار می کند و زن نیز از نظر روحی ارضای کامل می شود. برعکس هر گونه سرزنش، تحقیر و یا مقایسه کردن با دیگران، علاوه بر افزایش کم حرفی او، رابطه عاطفی بین آنها را نیز خدشه دار می کند.

هر انسانی بنا به فطرت اولیه خویش به بر قراری ارتباط و گفتگو با دیگران علاقه مند است و اگر شرایط درست آن فراهم شود، حتماً ارتباط برقرار می کند. اگر به هر دلیلی حتی به وهم و خیال، احساس ناامنی کند، ارتباط خود را قطع می کند. اگر زن فضای محبت آمیز و همراه با مقبولیت برای شوهر خود فراهم کند از ارتباط شوهرش برخوردار خواهد شد. نکته مهم این است که انسان ها با یکدیگر متفاوت هستند و هر کدام با توجه به شخصیت خود رفتار می کنند.

 «بگو هر انسانی بر حسب ساختار روانی خود عمل می کند.»

 مثلاً افراد درون گرا، معمولاً کم حرف می زنند و افراد برون گرا، خیلی سریع ارتباط برقرار می کنند و با افراد گفتگو می کنند؛ از این رو نباید از افراد درون گرا رفتار برون گرا را انتظار داشته باشیم. در زندگی جمعی مخصوصاً در زندگی خانوادگی باید انتظار ما از افراد متناسب با روحیه و توانایی آنها باشد.

 برای اینکه شما بتوانید از ارتباط بهتری با همسرتان برخوردار باشید، می بایست به نکات زیر توجه کنید:

 تفاوت روانی مرد و زن را بپذیرید. مردان دوست ندارند مورد پرسش همسرشان قرار بگیرند، از این رو منتظر باشید او خودش اگر صلاح دید، مطالبی از وقایع بیرون را بازگو کند.

 به تفاوت های فردی توجه کنید. همسر خود را با هیچ کس مقایسه نکنید و او را همان گونه که هست بپذیرید.

 با فراهم کردن فضایی پر از محبت و آرامش، از گفتگوی شوهر خود بیشتر بهره مند شوید.

  از هر گونه سرزنش و تحقیر همسر خود بپرهیزید؛ سرزنش و تحقیر مرد موجب قطع ارتباط کلامی با شما خواهد شد. همواره شوهر خود را تمجید کنید و نکات مثبت اخلاقی او را بر زبان بیاورید.

منبع: همشهری آنلاین

راهکاری جالب برای رابطه بادوام بین همسران

مراقبت از روابط بین زوجین به طور موثر، کمی غیر ممکن است. عاشق شدن کار ساده ای است، اما تداوم بخشیدن به آن مشکل است...

 تعهد چیزی که به تلاش زیادی نیاز دارد. در دنیای امروز، چگونه قادریم کار خود را اداره و یا بچه ای را بزرگ منیم؟ عملا معجزه است که رابطه ای برای سالیان دوام پیدا کند.

کسی را در زندگی شریک قرار دادن بهترین و شگرف ترین کار است. تنهایی در هر زمانی تجربه ای ناگوار است. از این رو چگونه از عشق خود نگهداری کنیم؟ چگونه از احساس شگرف خود که در ابتدای عاشقی داشتیم نگهداری کنیم؟ حقیقت، ساده و مشکل است. چه خوب می شد اگر آسان بوده، اما هیچ چیز با ارزشی، آسان به دست نمی آید. 

از رهنمودهای زیر بهره بگیرید تا روابط خود را تداوم ببخشید:

۱- یکدیگر را ببوسید.

اولین باری را که یکدیگر را بوسیدید به خاطر آورید. این کار ساده زوجین را به هم نزدیک می سازد و عشق بازی را زنده نگه می دارد.

۲- دست کم روزی ۲۰ دقیقه یکدیگر را در آغوش بگیرید.

محققان کارولینای شمالی در تحقیقی دریافتند که بغل گیری و در آغوش گرفتن هورمون اکسی توسین را افزایش و خطر بیماری قلبی را کاهش می دهد. در حقیقت، زمانی که زوجین همدیگر را در بغل گرفتند، سطح هورمون اکسی توسین آنها- که در زمان کودکی و شیرخوارگی آزاد می شود- افزایش یافت. آنهایی که روابط عاشقانه ای داشتند بیشترین میزان را پیدا کردند.

۳- به یکدیگر گوش بدهید.

از گفت و شنود همیشه در ساخت رابطه صحبت می شود. اما آنچه را که ما فراموش می کنیم، شنیدن است. اطمینان حاصل کنید که به حرف های شریک خود گوش می دهید.

۴- نسبت به دیگری مهربان باشید.

در شروع رابطه، طبیعی است که نسبت به فرد مقابل مهربان باشید. اما گاهی به نظر می رسد که با گذشت زمان، با همسر خود به گونه ای رفتار می کنید که انگار نه انگار ایشان هم انسان است. احترام خود را به همسرتان نشان دهید.

۵- با همسر خود بیرون بروید.

گاهی اوقات با همسرتان به تفریح و بیرون از منزل بروید. وقتی می توانید با یکدیگر برای گریز از همه چیز برنامه ریزی کنید. وقتی هم نمی توانید برای در خانه ماندن برنامه ریزی نمایید. با برنامه ریزی به فکر زندگی خود باشید. نگران سیمای خود باشید.

۶- از همسر خود تعریف و تمجید کنید.

به احتیاجات طرف مقابل خود توجه کافی داشته باشید. کارها، ظاهر و موقعیت های او را تمجید کنید. عادت تان شود که از وی تشکر نمایید.

۷- چیزهای جدید را با یکدیگر کشف نمایید.

با همسر خود رشد کنید. چیزهای جدید را به همراه هم یاد بگیرید. فعالیت و سرگرمی جدید را با همسر خود امتحان کنید و پروژه جدیدی را به همراه وی شروع نمایید.

۸- پیاده روی طولانی مدت بروید.

هر روز ساعتی را به این کار اختصاص بدهید و در حین قدم زدن، بدون حواس پرتی های روزمره، صحبت کنید و گوش بدهید.

۹- به همسرتان هدیه بدهید.

در مناسبت های ویژه هدیه دادن را فراموش نکنید. با این کار عشق و علاقه خود را نشان می دهید. جمله یا پیامی محبت آمیز نیز بنویسید.

۱۰- بزمی و شامی دوستانه ترتیب بدهید.

داشتن دوستان مشترک، زوجین را به یکدیگر نزدیک می سازد و استرس موجود در روابط را از بین می برد.این رهنمودها رابطه را رهایی نخواهد بخشید. فقط تعهد و تلاش چند ساله زوجین را در کنار هم نگه می دارند. تلاش بی وقفه به روابط تداوم می بخشد. تکنیک موجود در این مقاله فقط ایده هایی برای به کار بستن تلاش تا تداوم روابط هستند.

5 نیاز اساسی و مهم همه زوجین

پنج نیاز اساسی داریم و وجود آنها برای مردها و زنان فرقی نمی‌کند. شاید من به اندازه‌ای زیاد به قدرت نیاز داشته باشم، اما نیاز فرد دیگری به قدرت خیلی کمتر از من باشد ؛همه افراد به هر حال این نیاز را دارند، فقط ممکن است مقدار آن در هر کدام فرق کند.

 پیامبر (ص) با آن همه مناجات و جایگاهی که داشت و رحمت‌اللعالمین بود باز هم مناجات می‌کرد و به دعا علاقمند بود، اما کسی مثل بایزد بسطامی با کمترین مناجات به درجه اوج می‌رسید، چون هر کدام از این افراد ظرف وجودی خود را داشتند.

 بنابراین همه افراد مثل یکدیگر نیستند. پنج نیاز اساسی داریم که در همه افراد یکسان است.

اول میل به آزادی است. اینکه بتوانی خودت تصمیم‌گیر زندگی‌ات باشی.

دوم میل به قدرت. اینکه به تو امر و نهی نشود و قدرت انتخاب داشته باشی.

سوم بقا، در بحث بقا مادیات مطرح است؛کار،مسکن ، مسایل جنسی و ...،

 چهارم تفریح است. هر کسی نیازها و علایقی دارد که از کودکی همراه او بوده است.

 پنجم میل به عشق و محبت است. این میل در هر کسی متفاوت است. وقتی افراد تست سازگاری بدهند از میزان وجود این نیازها در طرف مقابل‌شان آگاه می‌شوند.

این پنج اصل مهم‌ترین مواردی هستند که در حال حاضر در بحث مشاوره قبل از ازدواج روی آنها کار می‌کنیم. بررسی می‌کنیم که افراد دراین زمینه‌ها در چه جایگاهی هستند و آیا در آینده دچار مشکل می‌شوند یا نه.